kompleksowy


kompleksowy
kompleksowy {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia {{/stl_8}}{{stl_7}}'należący do kompleksu, tworzący kompleks; obejmujący wszystkie, różnorodne, dopełniające się elementy, dziedziny itp. czegoś; zespołowy, całościowy': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kompleksowa automatyzacja. Kompleksowy program rozwoju. Kompleksowa działalność kombinatu rolnego. Nauczanie kompleksowe. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • kompleksowy — «ogarniający kilka różnych dziedzin; obejmujący jakąś zwartą całość, tworzący jakiś kompleks; zespołowy» Budownictwo kompleksowe. Automatyzacja, mechanizacja kompleksowa. System kompleksowy. Badania kompleksowe. Kompleksowy program rozwoju. ∆… …   Słownik języka polskiego

  • ЗДАНИЕ КООПЕРИРОВАННОЕ — здание, объединяющее несколько учреждений, а также жилое здание с предприятиями культурно бытового и коммунального обслуживания (Болгарский язык; Български) кооперирана сграда (Чешский язык; Čeština) sdružená investice (Немецкий язык; Deutsch)… …   Строительный словарь

  • КОНСТРУКЦИИ КОМПЛЕКСНЫЕ — [СИСТЕМА КОМПЛЕКСНАЯ] строительные конструкции, состоящие из функционально связанных частей различного назначения (Болгарский язык; Български) комплексни конструкции (Чешский язык; Čeština) integrované konstrukce; stavební soustava (Немецкий… …   Строительный словарь

  • МОНТАЖ КОМПЛЕКСНЫЙ — система организации монтажа сооружений, при которой разноимённые конструктивные элементы монтируются в едином, комплексном технологическом потоке (Болгарский язык; Български) комплексен монтаж (Чешский язык; Čeština) (Немецкий язык; Deutsch)… …   Строительный словарь

  • ОБЪЕКТ КОМПЛЕКСНЫЙ — в строительстве комплекс, включающий различные здания, сооружения, коммуникации и устройства, связанные между собой общим назначением (Болгарский язык; Български) комплексен обект (Чешский язык; Čeština) komplexní stavební akce (Немецкий язык;… …   Строительный словарь

  • kompleksowo — «w sposób kompleksowy; zespołowo, całościowo» Ujmować jakieś zagadnienie kompleksowo. Rozwiązywać kompleksowo jakiś problem …   Słownik języka polskiego

  • kompleksowość — ż V, DCMs. kompleksowośćści, blm «występowanie lub ujmowanie czegoś w kompleksie, jako kompleks, w sposób kompleksowy» Kompleksowość nowoczesnej zabudowy. Kompleksowość informacji naukowej …   Słownik języka polskiego

  • mikromoduł — m IV, D. u, Ms. mikromodułule; lm M. y techn. «miniaturowy kompleksowy element układu elektronicznego spełniający łącznie funkcje wielu odrębnych elementów, takich jak tranzystory, diody, kondensatory i połączenia między nimi» …   Słownik języka polskiego

  • całościowy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} dotyczący całości czegoś, tworzący całość; kompleksowy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Jakaś sytuacja wymaga całościowych rozwiązań. Całościowa wizja świata. Całościowy układ kompozycyjny. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kompleksowo — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 7}} w sposób kompleksowy; kompletnie, całościowo : {{/stl 7}}{{stl 10}}Rozwiązać kompleksowo jakieś zagadnienie. Kompleksowo wykańczać coś, oceniać. Ujmować jakieś zagadnienie kompleksowo. <łac.>… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień